حکايت

دوکس گرد ديدند و آشوب و جنگ

پراگنده نعلين و پرنده سنگ

يکي فتنه ديد از طرف بر شکست

يکي در ميان آمد و سر شکست

کسي خوشتر از خويشتن دار نيست

که با خوب و زشت کسش کار نيست

تو را ديده در سر نهادند و گوش

دهن جاي گفتار و دل جاي هوش

مگر بازداني نشيب از فراز

نگويي که اين کوته است، آن دراز