شماره ٦٤: ز هر چه آن غير يار استغفرالله

ز هر چه آن غير يار استغفرالله

ز بود مستعار استغفرالله

دمي کان بگذرد بي ياد رويش

از آن دم بيشمار استغفرالله

زبان کان تر بذکر دوست نبود

ز سرش الحذر استغفرالله

سرآمد عمر و يک ساعت ز غفلت

نگشتم هوشيار استغفرالله

جواني رفت پيري هم سرآمد

نکردم هيچ کار استغفرالله

نکردم يک سجودي در همه عمر

که آيد آن بکار استغفرالله

خطا بود آنچه گفتم و آنچه کردم

از آنها الفرار استغفرالله

ز کردار بدم صد بار توبه

ز گفتارم هزار استغفرالله

شدم دور از ديار ديار اي (فيض)

من مهجور زار استغفرالله